Beste allemaal,
Ik zou jullie nog de foto's opsturen welke Thijs (mijn vriend) gemaakt heeft ten tijde van de opname en CT-scan van Chloë, onze Berner Sennenhond van 9 jaar, bij jullie in Antwerpen. Verder kan ik melden dat ik vandaag voor de 6-weekse controle bij Frans Smeur in Wageningen (Kortenoord) ben geweest. Het gaat uitstekend met Chloë, vooral ook dankzij jullie goede zorgen en speciaal natuurlijk dankzij de hernia-operatie door dokter Luc Janssens! Nogmaals dank!!! Frans noemde Chloë vandaag een 'wondertje'! Haar wond op de rug is (vrijwel) genezen. Deze is heel netjes en zonder complicaties van zwellingen genezen. Ik heb er wel regelmatig Calendulanzalf op gesmeert om een goede genezing te bevorderen.
Verder loopt Chloë al best wel weer goed. Ze kan zonder pijn opstaan en gaan, heeft alleen na de 8 weken die ze heeft gelegen geen spieren meer en geen conditie. Die gaan we vanaf vandaag weer opbouwen! Ze heeft vandaag een anaboleninjectie gehad van Frans. Tot vandaag heeft ze eigenlijk 'hokrust' gehad, zoals jullie dat noemen, en is enkel een paar keer daags een paar meter de tuin in geweest om haar behoefte te kunnen doen. Nu mag ze van Frans weer meerdere keren per dag, tot een kwartier lopen aan de lijn... conditie en spieren bouwen... maar vandaag kwam ze nog niet verder dan 10 minuten wandelen aan de lijn.
Ik kan jullie niet genoeg bedanken, voor deze 'nieuwe kans' in het leven, die jullie voor Chloë hebben waargemaakt!
Met vriendelijke groet, Judith Westra, ook namens Thijs en onze Bernermeiden!
Dag Dokter Janssens,
het is al weer 6 weken geleden dat U onze Whippet Femke geopereerd heeft.
We durven nu stellen dat met de pericardiectomy een juiste keuze
gemaakt is. Het dier is goed hersteld, de ademhaling in rust is normaal
(12 tot 15x per minuut). Vandaag hebben we haar voor het eerst sinds
ons vertrek uit de Anubiskliniek gewogen en ze weegt 11,05 kg. 300
gram meer dan op 18 februari, maar ze is iets dikker geworden. Het is
weer de oude Femke, ondernemend en zeer actief. Femke kan weer flinke
wandelingen aan en ze rent weer door de tuin.Vandaag
zijn we bij Brecht Loyson geweest. Hij heeft haar onderzocht en
vertelde ons dat longen en hart normaal functioneren, zonder
bijgeluiden. Ook Brecht was heel tevreden.Een
controle bezoek aan de Anubis kliniek hebben we steeds uitgesteld.
Enerzijds omdat bij Femke alles gedaan was wat maar mogelijk was en
anderzijds omdat wij voor onze eigen gemoedsrust niet geconfronteerd
wilden worden met berichten over eventuele nieuwe vochtopstapeling.
Met het vorderen van de tijd worden wij er steeds geruster op dat het
allemaal wel goed zal komen.Indien
U het desalniettemin toch nodig vindt om Femke nog eens te zien, moet U
ons dit laten weten. Omdat het ook voor U belangrijk is houden wij U
natuurlijk verder op de hoogte van de gezondheidstoestand van Femke.
Wij danken U van harte voor Uw inzet en verzoeken U tevens om Uw
medewerkers Dr van Geffen, Dr Bouvez en Dr Daems te danken voor
hun inzet en opvang in soms moeilijke omstandigheden.
Waf,
Dit is een klein afscheidsbriefje dat ik door mijn baasje laat schrijven omdat ik het zelf niet kan.
Als jullie dit lezen dan ben ik reeds "ergens anders" aan het spelen met mijn broer Benson en mijn Goeroe Chico.
Ik ben hier heel gelukkig, al ben ik dat in die 17 jaar in Sint Job meer dan zeker óók geweest.
Zo'n zes weken terug heb ik nog een pracht van een vakantie mee mogen maken in Zwitserland.Ik heb hierover nog een artikeltje laten schrijven dat in oktober in de Woef komt.Ze zullen het me niet meer voor kunnen lezen, maar zo zal ik er toch nog een beetje "zijn".
Ik weet dat mijn baasjes graag reisden, maar ze hebben me nooit in de steek gelaten.Ik mocht overal mee naartoe en mijn baas was de laatste jaren altijd in de buurt te vinden.
Maar aan alle mooie dingen komt op een dag toch een eind, zeker na 17 jaren.Reken maar uit aan maal 7, zelfs met maal zes mensenjaren zou iedereen al content geweest zijn !
De laatste week voelde ik dat het "genoeg" geweest was en dat mijn laatste wandeling er eindelijk aankwam.Ik heb ze gisteren, samen met mijn baas, nog kunnen doen.Ik heb van elk grassprietje en elke boom onderweg nog genoten en afscheid genomen.
's Namiddags ben ik vertrokken op een wandeling waar mijn baasjes me niet meer konden volgen....Ik weet dat ze in gedachten tóch meegegaan zijn en ik heb hun groeten overgebracht aan Benson en Chico die aan het einde op me stonden te wachten.....
Nog een poot en een blaf aan iedereen die ik gekend heb, treur niet om mij, ik maak het goed !
Als Engelse Cocker Spaniel vraag ik maar één ding,
Remember me....
Morris
