Endoscopie van het maagdarmstelsel bij kat en hond

Via deze techniek kan op een pijnloze, niet invasieve manier een deel van het maagdarmstelsel onderzocht worden. Uw hond of kat wordt hiervoor wel onder algemene narcose gebracht en moet goed nuchter zijn, zodat het onderzoek niet gehinderd wordt door voedsel (in de maag) of stoelgang (in de dikke darm). Vervolgens wordt de endoscoop (bestaande uit een lange, flexibele kabel met camera en een felle lichtbron) in het maagdarmstelsel gebracht, en kan zo het inwendige van het maagdarmstelsel bekeken worden. Vaak is het ook nodig om biopten (kleine stukjes weefsel) van de binnenkant van de wand van maag, dunne of dikke darm te nemen. Dit gebeurt door middel van een lange, flexibele tang, die doorheen een smal kanaal in de endoscoop naar de bekeken zone gebracht wordt. Op het uiteinde van de tang bevindt zich een grijpmondje dat kleine hapjes uit de wand neemt. Deze weefselstukjes worden dan opgestuurd naar een patholoog, waar ze microscopisch worden onderzocht. Op die manier wordt het mogelijk om het type ontsteking of eventueel tumor vast te stellen. Enkel op die manier kan een goed behandelingsplan opgesteld worden door de dierenarts.Normaalgezien kan uw dier dezelfde dag nog naar huis.

Er bestaan vele indicaties voor dit soort onderzoek, afhankelijk van het deel van het maagdarmstelsel waar problemen voorkomen. Vaak is het aangewezen om eerst een aantal vooronderzoeken uit te voeren. Dit kan gaan van stoelgangonderzoek (uitsluiten van infecties), bloed- en urineonderzoek (uitsluiten van andere oorzaken van braken, diarree,...; inschatten van het anesthesierisico bij oudere dieren), tot radiografie of echografie van borstholte of buik. Deze laatste onderzoeken dienen om na te gaan welk deel van het maagdarmstelsel er aangetast is en om problemen in andere orgaansystemen uit te sluiten, omdat die niet via endoscopie kunnen bekeken worden.
Endoscopie van de dikke darm kan niet dadelijk gebeuren, omdat de dikke darm goed leeg moet zijn voor het onderzoek. Vaak moet het dier in de voorafgaande dagen enkele lavementen krijgen en langer nuchter gehouden worden.

Enkele voorbeelden van indicaties voor endoscopie:

1) slokdarm:
a. de symptomen: regurgiteren (passief braken), moeilijkheden of pijn bij met slikken, overmatig kwijlen
b. enkele mogelijkheden: het verwijderen van vreemde voorwerpen (bijvoorbeeld vastzittend botje); vaststellen van ontsteking, vernauwingen, uitzakkingen of gezwellen...

2) maag:
a. de symptomen: acuut of chronisch braken, bloed braken, verminderde eetlust, zwarte stoelgang, vermageren, ...
b. enkele mogelijkheden: het verwijderen of vaststellen van vreemde voorwerpen; vaststellen van ontsteking, tumoren, maagzweren, bloedingen

3) dunne en dikke darm:
a. de symptomen: braken, chronische diarree, vermageren, zwarte stoelgang, vers bloed bij de stoelgang, persen of pijn tijdens defecatie,...
b. enkele mogelijkheden: vaststellen van onregelmatigheden of bloedingen van de slijmvliezen, tumoren of poliepen, het nemen van biopten om chronische ontstekingen of tumoren vast te stellen